De zwaartekracht overwinnen.

Motorfietsacrobaten rijden de originele wand des doods op de R 25.

De originele wand des doods is een adembenemende motorshow vol traditie en stijl.

Er waren drie R 25's voor de start van het Pure&Crafted-festival 2016. Donald, Clemens en Peter Petersen voerden tegelijk hun routines op deze motorfiets uit. Kara Satana, de enige motorrijdster in Duitsland die steile wanden bedwingt, liet het publiek tevens enkele gedurfde motormanoeuvres op de oudste steile wand ter wereld zien.

Vertrouwen op pure spierkracht

Toen de oudste mobiele wand des doods ter wereld voor het laatst dienst mocht doen in haar oorspronkelijke geboorteplek in Berlijn tijdens het eerste Pure&Crafted-festival in 2015, begon zelfs Donald Ganslmeier het benauwd te krijgen. De huidige eigenaar en volbloedberijder van de wand des doods, ook wel “Don Strauss” genoemd, had de wand een paar jaar eerder overgenomen van zijn vroegere baas Hugo Dabbert en helemaal gerenoveerd. De kuip - samengesteld uit 18 wandelementen, met een doorsnee van bijna 10 meter en een hoogte van zes meter - was een van de laatste modules van zijn “wand des doods”, die nog steeds in zijn oorspronkelijke staat uit 1928 verkeert en momenteel in een magazijn ligt.

+ Lees verder

De wand des doods rijden is hard werk. Het duurt twee dagen om de vloer helemaal recht te leggen, wandelementen op te richten en te voorzien van staaldraadkabels, het toeschouwersplatform en de parade op te bouwen en het tentdak op te hangen aan de 12 meter hoge centrale mast – bijna 25 ton die moet worden uitgeladen uit twee opleggers en een 7,5 ton-vrachtwagen. Na afloop van het spektakel staat de omgekeerde volgorde op het programma. Alleen met spierkracht, uiteraard.

+ Lees verder
Toen de rijders van de wand des doods vroeger het dorp binnenreden, kon je je dochters beter binnenhouden.

Donald Ganslmeier

Een flinke dosis moed

"Toen de rijders van de wand des doods vroeger het dorp binnenreden, kon je je dochters beter binnenhouden" - dat is tenminste wat Donald Ganslmeier altijd heeft gehoord. Na zijn legerdienst sprong hij op zijn motorfiets, reed naar Engeland en leerde de kunst van de wand-des-doods-acrobatie van Ken Fox. Sindsdien leidt hij het leven van een showman.

+ Lees verder

Er komt zeker moed bij kijken. Eerst bij het vinden van evenwicht op het overhellende lanceervlak gedurende een paar rondjes, dan opschakelen en tenslotte met de juiste snelheid en dynamiek naar het verticale vlak rijden. Je moet minstens 45 km/h rijden zodat de centrifugale kracht groot genoeg is om de motorfiets samen met de rijder met een kracht van meer dan 3G tegen de wand aan te duwen.

+ Lees verder

Een ronde moet ongeveer drie seconden duren; beginners kunnen dit als een vuistregel gebruiken en hoeven dus de snelheidsmeter niet te gebruiken. De grootste moeilijkheden zijn het omgaan met het gevoel van duizeligheid in het begin en niet van de wand te glijden door onvoldoende snelheid. "Het is een fantastisch gevoel", zegt Clemens, "als je na heel wat oefening eindelijk veilig kunt rijden en je rondes uitvoert op het hobbelige circuit."

+ Lees verder
De BMW rijdt zo eenvoudig als een bromfiets

Kara Santana

Een vloot nieuwe motorfietsen

Inmiddels heeft de originele wand des doods nieuwe panelen gekregen en zijn er nieuwe motorfietsen toegevoegd aan de vloot. Naast verschillende V2-750ccm Indian Scouts met vaste assen uit de jaren 1927-31, de eerste keuze van veel acrobaten op de wand des doods wegens hun lage zwaartepunt, zullen Ganslmeier en zijn team dit jaar de 'eindeloze weg' ook rijden met drie BMW R25/0 motorfietsen. Ganslmeier heeft de 1950/51 250 ccm 1-cilinder motorfietsen vorige winter laten bouwen met onderdelen en overblijfselen van een BMW-dealer in Frankfurt. Volgens zijn specificaties en het motto 'slechts zo veel als noodzakelijk':
+ Lees verder

een frame, twee wielen van 19 inch, een originele tank, een verende zitting en een 12 pk-motor met Bing-carburateur. De uitlaat is gewoon een verchroomde pijp; beschermplaten of zelfs een koplamp zouden alleen maar nodeloos gewicht toevoegen. Alle onderdelen kregen een nieuw laagje lak en de tank kreeg zelfs weer zijn originele witte lijn. "12 pk is zeker voldoende, maar we moesten de vering verstrakken zodat er niet zo veel speling op zit", zegt Clemens, timmerman van beroep en jongste rijder van de 'Motorellos'. Hij wijst naar het veerbeen van zijn BMW terwijl hij ons dit uitlegt. Werk voor komende winter.

+ Lees verder

Gestreken hemden en rijbroeken

De R 25 is niet alleen de ideale machine voor de wand des doods, hij ziet er ook perfect uit voor de wand des doods. Tenslotte wijzen niet alleen hun outfits – de waaghalzen rijden altijd met een gestreken hemd, gepoetste laarzen en een strakke rijbroek – op het feit dat de ervaren showman Ganslmeier veel waarde hecht aan traditie en stijl. "Als ik naar een show ga, verwacht ik iets speciaals – en dat is precies wat wij ons publiek willen geven door ons in de correcte stijl te kleden en onze gewaagde show uit te voeren op klassieke motorfietsen."
+ Lees verder

Geen helm en geen verzekering

Zelfs al ziet de show er speels en eenvoudig uit – er is altijd een risico. En dat risico wordt tot veertig keer per dag genomen op evenementen zoals de BMW Motorrad Days in Garmisch-Partenkirchen of het Oktoberfest in München waar zo veel toeschouwers komen kijken dat er om het half uur een show moet worden uitgevoerd. Tot laat in de nacht. Geen helm en geen dubbele vloer. Dit vereist constante concentratie en vergt het uiterste van je.

Als Ganslmeier zijn publiek vertelt dat geen enkele verzekeraar zijn rijders tegen ongevallen wil verzekeren, maakt hij geen grapje. De risicogroep is dan misschien wel klein, met slechts vijftig à zestig rijders in de hele wereld, maar bij elke ronde is er gevaar voor een ongeval. Daarom zijn de waaghalzen aan het einde van elke show dankbaar voor elke donatie voor het ongevallenverzekeringsfonds dat ze zelf hebben opgericht.

+ Lees verder
Meer verhalen die je misschien interessant vindt.
Geschikte motorfietsen.